Gönderen Konu: Gönlümce Şiirler  (Okunma sayısı 2722 defa)

0 Üye ve 1 Ziyaretçi konuyu incelemekte.

Çevrimdışı gamame

  • Yeni üye
  • *
  • İleti: 19
Gönlümce Şiirler
« : 15 Temmuz 2004, 17:17:46 »

Güneşimi Vurdular

Dalgalar sırılsıklam , dökülmüş elleri kolları
Yorgun argın,güneşi kıyıya sürüklüyorlar
Kıran kırana vuruşuyor hüzün mavisi ışıkları
Iskalayan tüm  kurşunlar onda karar kıldılar
Çoktan gelmiş olmalıydıgöğün ak kanatlıları
Beni alıp götürmedi, neden bu sabah sular
Sahi,
   Unutmuşum,
      Güneşimi vurdular...

Denize düşerken gördüm aldırmıyordu insanlar
Bulutların arasından yuvarlandı koya
Önce burna çarptı çığlık çığlığa kayalıklar
Sonra can havliyle devrildi suya
Ah...bayram etti cümle balıklar
Ama bir gariplik var,hiç ağlamazlardı kuşlar
Sahi,
   Unutmuşum,
      Güneşimi vurdular...

Işıktan öpücük konduruyor sahile sular
Ellerim hatırası, güneş bulaşığı ellerim
Abdest organlarımda hala izi var
Şafağın bitmesini boşuna beklemişim
Gözlerime ne oldu, neden bir tuhaf oldular
Sahi,
   Unutmuşum,
      Güneşimi vurdular...

Ne geceler atardım önüne,hepsini de yerdi
Ayrılığı felaket,yanımdayken burnuma tüterdi
Eyvah ki yalnız beni değil yıldızları da kırdılar
Onlarsız yapamaz,bilirim , hep koynunda yatardı
Geç oldu, hala anlayamadım, saati niçin sordular?
Sahi,
   Unutmuşum,
      Güneşimi vurdular...

Tam alır yerinden yemiş kurşunu güneş
Melekler her ahından bir cehennem yontarlar
Göklerin maksadı ne ki kırılıyor gerdanlar
Neden beni okşayan melekler uykudalar
Sahi,
   Unutmuşum,
      Güneşimi vurdular...

Mustafa İslamoğlu,1992-96

Ağaca Yaslanma Çürür; İnsana Yaslanma ÖLÜR!!!

Çevrimdışı gamame

  • Yeni üye
  • *
  • İleti: 19
Gönlümce Şiirler
« Yanıtla #1 : 21 Temmuz 2004, 23:04:40 »
Kızgın Yürek Şiiri


kurşunlar el altında bir yerde dursun

kütüklükte bir atımlık sevda daha kaldı

insanlar birbirlerini yüreklerinden vursun

silahımın namlusu gül kusmaktan usandı

uyandırın öfkeleri kudursun

söyleyin anama ölecek çocuklar doğursun


bugün yine kan verdim yeryüzünün damarlarına

bugün yine ben vuruldum

ağlama

gün doğacak toprağımın çocuklarına

umudu birkez daha çevirdim yolundan ama

söyleyin anama ölecek çocuklar doğursun

adını Bedir koysun


yakında dağlar kızacak, biliyorum

gökler kızacak, yerler kızacak

sürmelibey biraz daha diye dursun

artık ben de fırtınalar ülkesine gidiyorum

bu kış çetin olacak ocağa yüreğimi vursun

söyleyin anama ölecek çocuklar doğursun


1991


Mustafa İslamoğlu
Ağaca Yaslanma Çürür; İnsana Yaslanma ÖLÜR!!!