Senin iki tavugun olsa birini bana verirmisin

[Esmaulhusna]

iki arkadas varmis. cok samimi ve aralarindan su sizmaz denecek kadar yakinlarmis. birisi ahmet digeri cemil.
bir gun ahmet cemile demis ki "-iki tane evin olsa birini bana verir misin?"  cemilde kendinden emin bir edayla  "- tabi canim aramizda lafimi olur?" demis.
ardindan cemil ahmete "- senin iki tane tarlan olsa birini bana verirmisin " demis.
ahmet "- elbette canina kurban olsun aramizda lafimi olur" demis. bu muhabbet degisik seyler uzerine surmus her biri sahip oldugu ev,araba,tarla ,bahce vs . rahatlikla yarisini arkadasiyla paylasabilecegini iddia ediyormus.
derken cemil ahmete sormus "- senin iki tavugun olsa birini bana verirmisin" diye.
ahmet duraklamis ve cevap vermis"-hayir vermem" 
tabi cemil sasirmis . daha once evi arabayi tarlayi gozu kapali vermeye razi olan ahmet neden bir tavuk icin hayir demisti. sebebini sordugunda ahmetin cevabi manidarmis "- cunku benim iki tavugum var!"

evet biz nerede yer aliyoruz soralim kendimize, hep soyle soyle olsa su su iyiligi yaparim mi diyoruz, yoksa sahip olduklarimizla yapabilecegimizin en iyisini mi yapiyoruz.?

yoksa sahip degilken ben sunu sunu yaparim deyip, cenabi hak o imkanlari bahsettiginde hayir hasenat yolunda zerre harcamiyormuyuz. ?