Gönderen Konu: Mirac Kandili [28 temmuz 2008]  (Okunma sayısı 12657 defa)

0 Üye ve 1 Ziyaretçi konuyu incelemekte.

Çevrimdışı Mücteba

  • Moderatör
  • popüler yazar
  • *****
  • İleti: 9223
  • "En büyük keramet, istikâmet üzere olmaktır..."
Mirac Kandili Hutbesi
« Yanıtla #15 : 20 Nisan 2015, 12:13:01 »

Mirac Kandili Hutbesi

Muhterem Müslümanlar!

Allah Teâlâ, insanların arasından seçtiği peygamberlerden bir kısmına ruhanî ve manevî miraçlar ücram buyurmuştur. Hazret-i İbrahim'e göklerin melekûtunu göstermiş, Hazret-i Musa'ya Tur-ı Sina'da tecelli etmiştir. Bunlar birer ruhanî miraçtır.
Enbiyanın serdârı, beşeriyetin medâr-ı iftiharı bulunan Peygamber Efendimiz'e nasip olan İsra ve Miraç, en kâmil şekilde ve cismanî olarak vâki olmuştur.
Miraç; zaman ve mekân hudutları dışında cereyan etmiş ulvî bir tecellidir. Beşer idrakinin üstüne çıkan, sırlarla dolu bir tecellinin en müşahhas misalidir.
Miracın vukû'unda Hadîs, Tefsir, Kelâm ve Tasavvuf âlimleri ittifak halindedirler, îzah tarzlarında göze çarpan ayrılıklar, bu ulvî hadisenin, kristalize edilmiş elmas gibi, çok yönlü esrarengiz bir vak'a olmasındandır.
Bir gece Resûlullah Efendimiz Kâbe-i Şerifin Hatim kısmında bulunuyordu. Cebrail aleyhisselâm gelip Peygamber Efendimiz'in göğsünü yardı, kalbini Zemzemle yıkadı, içine iman ve hikmet doldurdu.
Bu ameliyatın yapılmasından maksat;
Resûlullah Efendimiz'in ruhunda melekiyyet ruhunun her türlü düşünceye galip olması, kud-siyet âleminin ilhamlarına tâbi olması ve Cemâl-i îlâhî'yi seyretmeye takat getirebilmesi idi.
Miraç, uyanık olarak şahs-ı Muhammedîleri ile Mescid-i Haram'dan başladı. Vasıta Burak idi. Nurdan mahiyetini, ışıktan sür'atini, şimşek mânasına gelen Berk'den adını alan bu binek, katırdan küçükçe ve beyaz renkli idi.
Bu müstesna gecenin şerefli misafirini taşıma bahtiyarlığına erişmenin sevinci ile yerinde duramayıp şahlanan ve nazlanan Burak'a Hazret-i Cebrail:
«Muhammed (s.a.v.) e böyle mi davranacaksın? Allah katında ondan daha yüksek şerefe sahip hiçbir kimse sana binmemiştir», deyince Burak terler içinde kaldı.
Bürâka Mekke'den bindi o server,
Rikâbında yürür Namus-i Ekber.
Burak'ın gidişi, yürümekten ziyade, uçmayı andırıyordu. Yolculuk böyle cereyan ederken, Mekke ile Medine arasında Ezrak vadisinden geçerken Hazret-i Musa'nın «LEBBEYK, AllahÜMME LEBBEYK» diyerek seniyyeden inişini, Hazret-i Davud'un şehâdet parmaklarını kulağına kaldırıp yüksek bir sesle «Lebbeyk Allâhümme Lebbeyk» diyerek vadiden geçişini, daha sonra Cuhfe yakınındaki HARSA seniyyesinde Hazret-i Yûnüs'ün kırmızı tüylü devesinin liften mamul yularını tutmuş, yünden cübbesine bürünmüş,

«LEBBEYK ALLÂHÜMME LEBBEYK» diyerek vadiden geçmekte olduğunu gördü. Burak, gözünün eriştiği yere ayağını basarak Kudüs'e ulaştı.
Beyt-i Makdis'e varıp, peygamberlerin bineklerini bağladıkları halkaya Burak'ı bağladı. Mescid-i Aksâ'ya girip peygamberlerin ervahına imanı oldu. Kılınan bu namazın müezzinliğini Hazret-i Cebrail ifâ buyurdu.
İki rek'at kıldı Aksâda namaz, Öyle emretmiş idi ol bîniyaz.
Mescid-i Aksa, Hazret-i Musa'dan Hazret-i îsa'ya kadar gelip geçen bütün peygamberlerin ibacietgâhı ve vahyin indiği bir yerdir. Bu kudsî mekân, Miraç gecesinde de yol uğrağı olmuştu. Etrafı nehirler, meyve ağaçları ve çiçeklerle, maddî ve manevî güzelliklerle bezenmiş mübarek bir yerdir.,
Buraya kadar olan yolculuk, âyet-i kerime ile sabittir. İnkârı kişiyi dinden çıkarır. Münkirin küfrünü katmerleştirir. Cenab-ı Hak bir âyet-i kerimede şöyle buyurmaktadır:.
«Kulunu (Muhammed sallallâhü aleyhi ve sellemi) bir gece Mes-cîd-i haramdan (alıp) Mescid-i Aksâya kadar götüren (Zât-ı Ecelle ve âlâ her türlü nakıslardan) münezzehtir. (O Mescid-i Aksa ki) biz onun etrafına (feyz ve) bereket verdik, (gece yolculuğunu ona (o peygambere) âyetlerimizden bazısını gösterelim diye (yaptırdık). Şüphesiz ki, o (asıl) O (her şey'i) hakkıyle işinden kemâliyle görendir» (1).
Aziz mü'minler!
Miraç; bu seyahatte ve geceye ismini veren ilâhi bir binektir. Ona mânevi bir asansör denilmesi de mümkündür.
Miraç, bu kudsî seyahatin ikinci vasıtasıdır. Yüceler yücesi Resûl-i Ekrem, İsrâ gecesi, onunla semalara yükseldi. Hazret-i Peygamber şöyle buyurmuştur:
«Miraç, gördüğüm şeylerin en güzelidir.»
Bu ilâhi asansörle göklere doğru seyahat ve yücelme başlamıştı. Birinci semâya varınca Hazret-i Cebrail, göğün kapısını tıklattı, içerden:
«Kimsiniz?» denildi. «Cebrail'im.»Yanındaki kimdir?»
«Muhammed (s.a.v.) dir.»
«Ona, gelsin, diye haber gönderildi mi?»
«Evet». Bunun üzerine gök kapısı açıldı, dünya semasının üstüne çıktılar. Resûlullâh Efendimiz şöyle naklediyor:
«Bir de baktım ki, vazifeli bir melekle bir yerdeyim. Beraberimde yetmiş bin melek bulunmaktadır. Bunlardan her birinin emrinde de yüz bin melek bulunmaktadır.»
Peygamber Efendimiz bu noktada, «Rabbinin ordularını kendisinden başkası bilemez (2), mealindeki âyet-i kerimeyi okudu.
«Derken Allah'ın yarattığı hey'et içinde bir racül ile karşılaştım. Kendisine zürriyetinin ruhu arz ve takdim olunuyordu. Eğer o mü'min bir kimse ise «Hoş ruh, hoş koku. Bunun kitabım illiyinde kılın» diyor; kâfirin ruhu takdim edildiği vakit «Habis ruh, habis koku. Bunun kitabını siccinde kılın» demekteydi. Hazret-i Cebrail'e:
«Bu kimdir?» dedim. Cebrail (a.s.):
«(Büyük) baban Hazret-i Âdem'dir, ona selâm ver» dedi. Kendisine selâm verdim. Bana:
«Merhaba sâlih peygamber, hoş geldin iyi evlâd» diye mukabele etti.
Birinci semada; yetim malı yiyenlerin, halkın arasını açmak için gammazlık yapanların, zina edenlerin, faiz ve tefecilik yapanların, fuhuşla iştigal eden kadınların feci durumları kendisine temsilen gösterildi.
Bundan sonra semalara seyahatin üçüncü safhası başladı. Melâike-i kiramın kanatları üzerinde ikram ve ihtiramla bir yolculuk yapılıyordu.
İkinci gökte teyze çocukları olan Hazret-i îsa ile Hazret-i Yahya aleyhisselâmları gördü. Hazret-i îsâ, kırmızı yüzlü, orta boylu, düz saçlı, yüzünde siyah benleri bulunan ve yüz itibariyle Urve b. Mes'ûd'a benzeyen bir zat idi.
Üçüncü semada; yüzü dolunay gibi parlayan Hazret-i Yusuf'e, dördüncü gökte Hazret-i İdris ile, beşinci semada Hazret-i Harun ile karşılaştılar.
Hazret-i Harun; ak saçlı, gür sakallı, sevimli bir zat idi
Altıncı gökte;
Hazret-i Musa'yı gördü, uzun boylu, esmer, kuru yapılı, kıvırcık saçlı bir zat idi.
Yedinci gökte; Hazret-i ibrahim üe görüştü. Hazret-i ibrahim, Beyt-i Mâmur'un kapısının önünde bir kürsî üzerine oturmuş haldeydi. Resûîullah Efendimiz şöyle nakletmektedir: «Bu sahibinize onun kadar benzeyen, bu sahibiniz kadar da ona benzeyen hiçbir adam görmedim».
Bundan sonraki seyahat, Hazret-i Cebrail'in kanatlan üzerinde oldu.
Resûîullah Efendimiz buyuruyor ki:
«Sonra (Cebrail aleyhisselâm tarafından) o kadar yükseltildim ki, kaza ve kader (i yazan) kalemlerin cızırtılarını işitmeye başladım. .Bundan sonra karşıma Sidre-i Müntehâ sahası çıktı. Sidr, gökleri ve cennetleri gölgesi altına alacak kadar büyük bir ağaçtır. Yapraklan ffl kulağı gibi, meyveleri Hecir destisi büyüklüğünde idi
«Müntehâ» denilmesi, peygamberlerin ve meleklerin ilmine sınır teşkil etmesi itibariyledir. Ondan öteye hiçbir kimseye yol verilmemiş, ilmî ve manevî terakkiler, ancak oraya kadar -ulaşabilmiştir.
Cebrail'in durağıdır ol makam, Nuh felek tâ kim tutâlıdan nizam.
Resûl-i Ekrem, Hazret-i Cebrail'i bu makamda altı yüz kanadını açmış halde ve asli suretinde gördü. Bu hususta Kur'ân-ı Kerim'in beyanı şöyledir:
«Andolsun ki, onu diğer bir defa da Sidretü'l-Müntehâ'nın yanında gördü o ki Cennetü'l-Me'vâ onun yanındadır» (3).
Söyleşirken Cebrail ile kelâm, Geldi Refref önüne verdi selâm.
Buradan öteye, Kabe Kavseyn makamına, yolculuk Refret ile oldu. Resûlullah Efendimiz, oradan ayrılacağı sıra, Hazret-i Cebrail'e birlikte gelmesini rica etmişti. Cebrail aleyhisselâm, «Şayet parmak ucu kadar (ileri) yanaşsam elbette yanardım» dedi.
Ger geçersem zerre denlû ilerû. Yanarım baştan ayağa ey ulu.
Bundan ötesini akıl fikir fehmedecek halde ve mecalde değildir.
Muhammed'den diğer yok dâhil olmuş Kabe Kavseyne, Kirâm-ı enbiyadan girmedi bir ferd o mabeyne.
Cenâb-ı Hakk'ın dilediği yere kadar ulaşan Peygamber Efendimiz,
Allahü Teâlâ'nm emir ve vahiylerini vasıtasız telâkki buyurdu. Elli vakit namazla emrolunur, ümmetinin buna takat getiremeyeceğini ileri sürerek indirilmesini niyazda bulunması üzerine beş vakte indirildi. Miraç gecesi beşe çıkarılmış oldu.
Kılanları miraç sırrına ulaştıracak, miraç hediyesi ve mü'minin miracı bulunan beş vakit namaz o gece emrolundu.
Resûlullah, miraç seyahatini tamamlayıp o gece tekrar geri döndü. Sabahleyin vak'ayı haber verdiği zaman Kureyş müşrikleri inkâra başladılar.
Peygamber Efendimiz'in Kudüs'e gitmediğini kat'î olarak bildikleri için Beyt-i Makdis'in nişan ve alâmetlerinden sormaya başladılar.
Peygamber Efendimiz, «Hicrin üzerinde (Beyt-i Makdis'e doğru) ayağa kalktım. Allah, Beyt-i Makdis'i karşımda tecelli ettiriverdi. Ben de bakarak onun nişanlarından haber veriyordum» (4), buyurdu.
Müşrikler,
Hazret-i Ebû Bekir'e geldiler ve «Bak arkadaşın neler söylüyor» deyip, duyduklarını tekrarladılar. Hazret-i Ebû Bekir, «Bu nü o söylüyorsa muhakkak doğrudur» cevabını verdi. Bu inanç ve teslimiyetinden dolayı «Sıddiyk» lâkabını aldı.
Ne mâni kudret-i Hak'tan bu hâle, Bu dâvada yok muhale havale

(Yeni Hutbe Kitabı, Mehmed EMRE)


Çevrimdışı Mücteba

  • Moderatör
  • popüler yazar
  • *****
  • İleti: 9223
  • "En büyük keramet, istikâmet üzere olmaktır..."
Peygamber Efendimiz (S.A.V) Miraç’ta Meleklerin Makamını Geçti
« Yanıtla #16 : 20 Nisan 2015, 12:14:35 »
Peygamber Efendimiz (S.A.V) Miraç’ta Meleklerin Makamını Geçti

Efendimiz (s.a.v.) hazretleri "Miraç gece"si buyurdular:
-"Boğazıma bir katre damlatıldı; (o anda) olanları ve olacakları öğrendim."
Kim, 'Peygamber (s.a.v.) gaybi bilmiyor' derse, gerçekten bana isabet eden (gelen ilimde) hata etmiştir. Ben size 'Ben bir meleğim' demiyorum. Hâlbuki ben melek makamını çoktan aştım.
Cebrail (a.s):
-'Buyur! Geç!' dediğimde o, bana:
-'Eğer bir parmak kadar ileri gitsem elbette yanarım!' dediğinde ben meleklerin makamını çoktan geçtim..." (Ruhü’-l Beyan Tercümesi C:7 S: 409-410)


Sahte Şeyhlerin Zinâkâr Kadınlardan 70 Kat Daha Çok Azap Görecekleri

Rivayet olundu:
Efendimiz (s.a.v.) hazretleri, Miraç Gecesi bir takım kadınlar gördü. Kadınların ellerinde makaslar vardır. Kadınlar, o makaslarla kendi göğüslerini makaslıyor. Parça parça kesiyorlardı. Çok şiddetli bir azabın içindeydiler. Efendimiz (s.a.v.) hazretleri, Cebrail Aleyhisselâm'a bunun sebebini sordu.
Cebrail Aleyhisselâm:
"Bunlar, kocaları ve çocukları olduğu halde, zinadan çocuk doğuran kadınlardır!" dedi...
Sahte Şeyhler ve Zinâkâr Kadınlar
Şeyh es-Safi (k.s.) hazretleri buyurdular:
"Marifet iddia edip, irşâd makamına oturanlar; dünya menfaati için gösteriş yapan (sahte şeyh ve evliyalık taslayanlara) yapılacak azâb, bu zinâkâr kadınlara yapılan azabın yetmiş (70) katı olacaktır."
(Ruhü’l Beyan Tercümesi C:3 S:562-563)



"Sahte Şeyh Zinâkâr Kadın Gibidir"

Bazı şeyhler buyurdular:
"Kim nefis tezkiyesinden yoksun, meb'de ve meâd marifeti olmadan alçak dünyalık için kendisinin kalb ve irşat sahibi olduğunu iddia ederse, o kişinin azabı, zina eden ve bundan dolayı cehennemde göğüsleri makaslanarak azab gören zinâkâr kadınların azabından daha şiddetli ve kat kat olacaktır. Nefis terbiyesini görmeden, ruhen yükselmeden ve mürşidi kâmil olmadan evliyalık taslayan kalb ve irşad ehli olduğunu iddia eden kişi; Efendimiz (s.a.v.) Hazretleri'nin Mi'râc gecesi, göğüslerini makaslar ile keser halde gördüğü kadınlar gibidirler"

Efendimiz (s.a.v.) Hazretleri mîrâc gecesi makaslar ile göğüslerini kesen kadınlar gördüler.
Efendimiz (s.a.v.) Hazretleri, Cebrail (a.s)'a:
-"Bunlar kimlerdir?" diye sordu.
Cebrail (a.s):
-"Bunlar zina eden ve zina’dan çocuk getiren kadınlardır," buyurdu.

Evliyâullah olmadan veli olduğunu ve gerçekten mürşid-i kâmil olmadan irşad makamına oturup cahil halkı çevresine toplayan ve insanların inançlarını sömüren müteşeyyihlerin durumu zina eden bu kadınlardan daha kötüdür. Zira delilsiz iddia batıldır. Sahibi dal (sapık) ve mudildir (saptırıcı, insanları dalâlete götürendir). Bu durumda olan şeyhlik ve evliyalığı iddia edenler, zinâkâr kadın gibi. Onların istek ve arzusu üzerine onlara tabi olanlar da veled-i zina (zina’dan doğan çocuk) gibidirler. Muhakkak ki, veled-i zina’nın mürebbisi (terbiye edicisi) olmadığından hükmen helak olmuştur. Kendisi irşad olmamış bir kişi, çevresine topladığı insanları gereken bir şekilde irşad etmesi mümkün olmadığı için, onun etrafındaki insanlar da manevî terbiye ve irşâd'dan mahrum kalırlar.
Veled-i zina gibi büyürler ve sapıtırlar. Çünkü: Bid'atçıya tâbi olmak, ancak bid'at ve ilhad neticesi verir.

(Ruhü’-l Beyan Tercümesi C:1 S:766)

Çevrimdışı Mücteba

  • Moderatör
  • popüler yazar
  • *****
  • İleti: 9223
  • "En büyük keramet, istikâmet üzere olmaktır..."
Mi’rac hadisesi haktır...
« Yanıtla #17 : 02 Mayıs 2016, 22:24:07 »
Mi’rac hadisesi hak mıdır?

EMALİ 27.BEYT

وَ حَقٍّ اَمْرُ مِعْرَاجٍ وَ صِدْقٌ     فَفِيهِ نَصُّ اَخْبَارٍ عَوَالٍ

Mi’rac emri “hadisesi” sadık ve haktır. Bu babda “Mirac hadisesinde” Âli “yüksek” açık haberler vardır.


İZAH:
Peygamber Efendimiz’in (s.a.v)  Mi’rac hadisinin vuku haktır, sadıktır. Nassı kat-i ile sabittir.

سُبْحَانَ الَّذِي أَسْرَى بِعَبْدِهِ لَيْلاً مِّنَ الْمَسْجِدِ الْحَرَامِ  إِلَى الْمَسْجِدِ الأَقْصَى الَّذِي بَارَكْنَا حَوْلَهُ لِنُرِيَهُ مِنْ آيَاتِنَا إِنَّ هُوَ السَّمِيعُ البَصِيرُ

“Noksan sıfatlardan münezzeh, kemal sıfatlarla muttasıf olan Zât-ı Ecelli â’lâ, en has kulu olan Habibini, gecenin küçük bir cüzünde, Mescidi-i Haramdan Mescidi-i Aksâya götürdü. Biz, O Mescidi-i Aksânın etrafını, mâddi ve mânevi müzeyyenât ile Habibimize, mucizelerimizden bazısını gösterelim diye süsledik. Şüphe yok ki, her şeyi hakkıyla gören ve işiten Allah’tır.” (İsrâ Sûresi, âyet 1)


- Haber-i Mütevater ile yani âyet-i Kerime ile sabittir. Münkiri iyâzübillâh kâfirdir.
- Mi’rac hadisesinin Mescid-i Aksa’dan semavata kadar olan bölümü haber-i meşhur ile sabit’dir.  İnkâr eden mudil “sapık” olur.
- Beyti Maktis’e kadar olan vusulü ikrar edip fakat mi’racda olan ahvali yani Rasulullah Efendimiz’in (s.a.v) sema-i Mi’rac hadisesini inkâr edenler. Mübdi’ bidatçi ve mu’tezili olur.


Dipnot:
Emalinin Musannıfı: Siracüddin Aliyyübni Osman Bin Muhammed el-övsil Fergani
Künyesi: Ebu Muhammed
Lakabı: Şemsül İslam ve Siracuddin. Kendisi Fergane'de müfti idi. Hicri 575 (miladi 1180) de vefat etti. Allah ondan razi olsun.
Bu kitab Ehlisünnet vel cemaat itikadını nazm halinde anlatmaktadir ve Kaside-i Emali Osmanlı zamanında meşhur olmuştur.

« Son Düzenleme: 03 Mayıs 2016, 00:22:33 Gönderen: Mücteba »