‘Vurma, çok acıyor anne!’

[Lika]

‘Anneciğim, lütfen vurma’ diyen incecik bir ses…

    Yalvararak bakıyor sesin sahibi… Duvarın köşesine sinmiş. Gözlerinden inci gibi taneler süzülüyor. Elleri yüzünde, ayaklarını  karnına doğru çekmiş. Bir yandan, elleriyle yüzünü korumaya çalışıyor. Bir yandan da; ‘Vurma, çok acıyor anne, söz, söz bir daha yapmayacağım anne’ diyor o incecik sesin sahibi.

                           *
                           

    Şimdi sana, adresi yüreğin olan bir mektup yazsam da, anlatamadıklarımı anlatsam, dilimin ucuna gelip de, bir türlü söyleyemediklerimi söylesem okur musun acaba?

    Ben kim miyim?

    Hani her sabah gün doğarken, dünyanın en güzel sesiyle söylediğin ‘Nar tanesi, nur tanesi, annesinin bir tanesi’ var yaaaa!

    İşte ben o nur tanesi, yani ‘nur’dan bir buğday tanesi.

    ‘Şu an yeraltındayım, burası kapkaranlık ve çok soğuk.

   

    O zaman, haydi, elimden tut annem!

   
    Yağmura ihtiyacım var… Susadım annem. Kurak ve çorak toprağımı  bereketlendirdiğin; döven değil, okşayan ellerine ihtiyacım var annem

    Hay Allah! Şimdi de üşüdüm. Elim ayağım buz gibi. Kaskatı kesildim. Güneşe ihtiyacım var, sarılır mısın? Yumuşacık sözlerinle ve gülen gözlerinle ısıtır mısın? Sadece vücudumu değil, yüreğimi,  düşlerimi de ısıt, emi annem!

    Tüh, baksana, rüzgar fırtınaya çevirdi. Lütfen, sımsıkı tut beni, ama ne olur acıtma canımı annem

    Zora talibim. Büyüyünce ‘nimet’ olmak istediğimi biliyorsun. Bir süre sonra başaklar vereceğim. Başaklarımda bir sürü buğday tanesi olacak. Tek isteğim var senden.  Beni yem olmak üzere ahıra değil öğütülmek üzere fırına götür. Götür de, sen gerisini merak etme.

    Son olarak;

    Bilmediğimi sanma sakın ha, derdin çoook. Farkındayım lakin, yapacak bir şeyim yok.

    Sırtına yüklenirsin dert çuvallarını, taşırsın tonlarca yükü. Omuzların çöker, bükülür belin amma, durursun dimdik ayakta. Kan ağlasa da için, yine de tebessüm eder o nurlu yüzün benim için,

    Biliyorum, biliyorum annem; ama sen de bilesin ki benim de ‘başka annem’ yok annem!

                           *
                           

    Bu mektubu size ulaştıran postacı olarak ben de bir şey rica etsem sizden!

    Nur tanesinin doğduğu anı hatırlıyor musunuz? O mis gibi cennet kokan kokusunu,   yumuşacık tenini, yumak yumak ellerini…

    Ne oldu, ne oldu da böyle oldu?

    Hepimiz insanız değil mi? Çeşitli nedenlerden ötürü hatalar yapan insanlar… Geriye dönüp bakınca ‘keşke’ deriz bazen… Bazen de bu hataları yapanın kendimiz olduğuna inanamayız. Üzülürüz, pişman oluruz da bazı kararlar alırız.

    Gelin bu gün bir karar alalım

    Daha önce el kaldırdıysak, önce evladımızdan sonra Mevla’mızdan özür dileyelim.

    Elimiz kalkınca önce o eli kalbimize koyalım. Sonra, yüreğimizin şifresini girelim. Yürek yolu açılınca da, hatırlayalım nurdan buğday tanesini ve söylediklerini…

    Gerisi size ait…

Berrin Göncü
Psikolog

[tefhim]

Terbiye için yetim bile dövülür atasözü doğrumudur? Veya bu atasözüne itibar edilir mi?

[hizmetci]

vAllahi tefhim kardes artik anlasan iyi edersin; peygamberimizin metodlari atasözünden üstün dür; anla lütfen dayak terbiye metodu falan DEGILDIR

SAYGILAR LA

[tefhim]

Himetci kardeşim senin yazdıklarını okuyanda beni elinde sopayla dövecek çocuk arıyor zanneder.Ben kendi çocuğuma bir fiske vurmuş değilim benim dikkat çekmek istediğim konu herşey toz pembe değil biraz gerçeklerle haşir neşir olalım... yoksa herkes hayal aleminde uçuyor uyandığında çok geç oluyor. l5)) gh3)) fg5)) e44)) t3)) :D

[hizmetci]

valla ben sahsen hayal aleminde falan degilim; dövmeyebilirsiniz inanirim tabiki ama her bu konu acildiginda garib davraniyorsunuz ama banane degilmi ya herkez özgür düsüncesinde zs2)) m2))

[ruy-ı zemin]

Bu mevzu yinemi açıldı.

[hizmetci]

ok kapandi bile  ;)

[Hâsıl-ı Kelam]

3 Marta hazır olun siz bence  :cool