HALÎFE;DEN MÜTEVÂZÎ BİR İSTEK

[Vuslat Yolcusu]

HALÎFE’DEN MÜTEVÂZÎ BİR İSTEK

Abbâsîler devri şâirlerinden Ebû Dülâme, Abbâsi Halîfesi Mehdî’ye bir kasîde söyledi. Halîfe memnun oldu ve bir isteğin varsa söyle dedi. O da: “Ey mü’minlerin emiri! Bana bir köpek ver.” dedi. Mehdî sinirlendi ve “Ben sana bir isteğin, ihtiyacın varsa söyle, diyorum. Sen ise tutmuş ‘bana bir köpek ver’ diyorsun.” dedi. Şâir:
“Ey müminlerin emiri! İhtiyaç senin mi, benim mi?” dedi. O: “Senin...” deyince: “Ben de senden bana bir av köpeği bahşetmeni istiyorum.” dedi. Halîfe ona bir köpek verilmesini emretti. Ebû Dülâme: “Ey müminlerin emiri! Farzet ki köpekle ava çıktım, yürüyerek mi gideyim?” dedi. Halîfe bir de at verilmesini emretti. O: “Peki onlara kim bakacak?” dedi. Halîfe bir de köle verilmesini emretti. Şâir:
“Ey müminlerin emiri! Farzet ki avımı avladım ve eve döndüm, onu kim pişirecek?” dedi. Halîfe bir de câriye verilmesini emretti. O: “Peki bunlar nerede kalacaklar?” dedi. Halîfe bir de ev verilmesini emretti. “Ey müminlerin emiri! Boynuma bir sürü kişinin geçim yükünü bindirdin. Peki bunlara kim bakacak, geçimlerini kim sağlayacak?” dedi. Halife:
“Müminlerin emîri sana bin verimli, bin de verimsiz arazi veriyor.” dedi.