Çocuk Gibi Düşünebilmek

Başlatan Gül_Sultan, 08 Temmuz 2007, 17:31:06

« önceki - sonraki »

0 Üyeler ve 1 Ziyaretçi konuyu incelemekte.

Gül_Sultan

Çocuk Gibi Düşünebilmek

O gün hava çok kötüydü.. durmadan gök gürlüyor, bardaktan boşanır gibi yağmur yağıyordu.... küçük kız yine de her sabahki gibi annesinin sesiyle uyanmış, kahvaltısını etmiş ve her gün yürüyerek gittiği okuluna doğru yola koyulmuştu... ancak gökyüzünde şimşekler birbiri ardına ve o kadar gürültüyle çakıyordu ki, küçük kızın annesi "yavrum bu havada yolda yürürken korkmasın?" diye telaşlandı.. arabasına atladığı gibi yolda kızını aramaya başladı.... derken bir baktı, küçük kızı az ilerdeydi.. minik minik adımlarla yürüyor, ama ne zaman şimşek çaksa durup gökyüzüne bakıyor ve gülümsüyordu.....
Annesi önce bir anlam veremedi ama kızın niye böyle yaptığını çok merak etmişti, nihayet arabayla ona yaklaşıp sordu:
"Yavrum hiç korkmadın mi bu havada yalnız yürümekten? Hem ne zaman şimşek çaksa durup yukarı bakarak öyle ne yapıyorsun?"

Küçük kız cevap verdi:
"Gülümsüyorum... çünkü Allah fotoğrafımı çekiyor..."
Dünya geçer, İnsan göçer ancak kurtuluş Müttakîlerindir.

gül_mira

:D  :D  :D emeğine sağlık
Eğer bir gün dünya ya ait çok büyük bir derdin olursa,rabbine dönüp benim büyük bir derdim var deme,derdine dönüp benim çok büyük bir rabbim var de!...

Fatihan

Alıntı Yap
Gülümsüyorum... çünkü Allah fotoğrafımı çekiyor..."

Bu espri olarak kullanılır hep.Gök gürlediği zaman
"aman dikkat fotoğraf çekiliyor iyi poz verin" diye.Ama Allah zaten bizi her an görmüyor mu ki derim ben de....

Neyse, paylaşımınız için teşekkür ederiz kardeşim...

Fatihan

Bazen insanları hafife almak için "Çocuk   gibisin,Çocuk gibi davranıyorsun" denir ya. Bu hikayeden sonra çocuk gözüyle bakmanın basit olmadığını anlıyor insan.


Babası İspanya'nın en ağır siyasi cezalarının verildiği bir hapisanede
mahkumdu küçük kızın.Fırsat bulduğu her haftasonu babasını ziyaret
için annesiyle birlikte hapisaneye giderdi.Yine bir ziyarete  giderken
babası için çizdiği resmi yanında  yanında götürdü ancak hapisane
kurallarına göre zgürlügü çağrıştıran her türlü şeyin mahkumlara   verilmesi yasaktı.Bu sebeple kagıda çizdiği kuş resmini kabul etmemişler ve oracıkta yırtmışlardı... Çok üzülmüştü küçük kız...Babasına söyledi bunu,o da "üzülme kızım,yine çizersin;bu sefer çizdiklerine dikkat edersin olur mu?"dedi. Küçük kız diğer ziyaretinde babasına yeni bir resim çizip
götürdü.bu sefer kuş yerine bir ağaç ve üzerine siyah minik benekler
çizmişti.Babası keyifle resme baktı ve sordu:"Hmmm!Ne güzel bir ağaç
bu! Üzerindeki benekler ne? Portakal mı? Küçük kız babasına eğilerek,sessizce:"Hşşşşt! O benekler ağacın

içinde saklanan kuşların gözleri!....

duha

2side çok güzeldi tşşk ederim...
söz Hayâtî'dir; İnanç taşıyoruz.....

[/center]

Himmet

Alıntı YapKüçük kız babasına eğilerek,sessizce:"Hşşşşt! O benekler ağacın

içinde saklanan kuşların gözleri!....

Herkez çocuk ruhlu olamaz.Keşke çocukların o ince düşüncesi ve kalbindeki saflığı hepimizde olabilseydi.

Çok duygulu bir hikaye.Allah razi olsun...
Zâtının, Sıfâtının, Esmâının, Efâlinin Hudutsuzluğunca Şükürler Olsun Yâ RABBİİM..