Sadakat islami Forum

Hebbâr bin Esved, Mekke’den Medine’ye hicret esnasında Peygamberimiz’in kerimesi Zeyneb’i devesinden düşürmüş, hamile olan Zeyneb çocuk düşürerek bir müddet sonra ölmüştü. Hz. Zeyneb’in ölümüne sebebiyet veren Hebbâr da İran’a kaçmak istemişti. Fakat Rasûl-i Ekrem’in kapısına giderek, “İran’a kaçmak istemiştim. Fakat senin lütfu keremin, affedici ve bağışlayıcılığın bana mani oldu. Benim hakkımda duyduklarının hepsi de doğrudur. Suçumu itiraf ediyorum. Bugün Müslümanlığı kabul etmek için geldim!” dedi.
Rasûl-i Ekrem bu adamı da affetti. Rasûl-i Ekrem’in bütün savaşları, Ebu Süfyan’ın ne kadar müthiş bir İslâm düşmanı olduğunu gösterir. Müslümanların gayrimüslimlerle giriştikleri bütün savaşlar, hemen hemen onun tarafından hazırlanmıştı. Mekke’nin fethi anında Ebû Süfyan Müslümanlar tarafından esir edilmiş ve Hz. Abbas’ın eliyle Rasûl-i Ekrem’in huzuruna getirilmişti. Rasûl-i Ekrem, Ebû Süfyan’ı kabul etti.
Hz. Ömer, onun kellesini uçurmak azminde idi. Rasûl-i Ekrem Ömer’i menetti. Hatta bununla da kalmayarak Ebû Süfyan’ın evini emniyet yeri olarak ilan etti. Acaba hiçbir fatih, düşmanlarına bu şekilde muamele eder mi?